Biography of Siegfried Klein and Dina Klein - De Vries

Barkelastraat 3, Stadskanaal:
Siegfried Klein geboren 25 mei 1874 en Dina Klein- de Vries, geboren 1 november 1889.Beide vermoord gevonden op 24 december 1942 te Gasselte.
Siegfried en Dina werden vermoord door onbekenden. ‘In de middag van 23 december 1942 zijn twee mannen op het bouwland van een boer aan de Zwarte Weg in Gasselterboerveenschemond, bezig met ploegen en mest uitrijden. Al eerder was hen opgevallen dat in een van de hoeken een stuk land omgewoeld was. Ze besteden hier niet al te veel aandacht aan en wijten dit aan jagende dieren. Maar later op de middag zakt het paard voor de ploeg diep weg in de grond. De mannen besluiten een schop in de grond te zetten en treffend dan al vrij snel een kapotte koffer aan met mannen-en vrouwenkleding. Zij leggen hun werkzaamheden stil en schakelen direct de veldwachter uit Gasselte in.
Op 24 december wordt er verder gegraven en wordt ontdekt dat er twee levenloze lichamen onder de koffer en de stapel kleding begraven liggen. Op de lichamen vinden ze vier persoonskaarten, van Siegfried, Dina en van hun dochters Jansje en Liny. Nog even wordt er gezocht naar Jansje en Liny, maar deze worden niet gevonden. Wat meteen opvalt is dat bij of op beide lichamen geen kostbaarheden gevonden worden. Ze liggen met de knieën opgetrokken en deels over elkaar heen in het gat. De lichamen verkeren op dat moment al in een aanzienlijke staat van ontbinding. Toch worden ze door drie mannen onmiskenbaar als Siegfried en Dina Klein geïdentificeerd. Uit de lijkschouwing blijkt dat zowel Siegried als Dina om het leven zijn gekomen door een dodelijk schot met een kogel kaliber 6,35.Opmerkelijk is dat de stoffelijke overschotten slechts tientallen meters verwijderd lagen van een boerderij waar sinds 11 november 1942 onderduikers waren ondergebracht. Mogelijk waren ook Siegfried en Dina op weg naar die boerderij?
Siegfried en zijn broer Herman hadden in 1901 het slagersbedrijf van hun vader, aan de Poststraat te Stadskanaal) overgenomen. Hun vrouwen Dina en Esther de Vries, waren zusters van elkaar. Siegfried had in het najaar van 1942 al meerdere malen verkondigd dat hij niet naar een kamp in Polen afgevoerd wilde worden en Dina wilde graag onderduiken. Er stond in de gang al tijden een bruin koffertje met de belangrijkste dingen klaar voor vertrek. De dochters Jansje en Liny waren begin oktober 1942 al naar onderduikadressen in Friesland gegaan. Maar daar aangekomen bleek dat het onderduikadres van Liny niet veilig was. Zij is toen teruggekeerd naar Stadskanaal en begin november werd er voor haar een onderduikadres gevonden in Delft. Siegfried en Dina konden voor zichzelf geen onderduikadres vinden. Ze zaten daarover nogal in.
Op 11 november gaat rond 19 uur de bel. Er staat een bekende, Jan Steenbergen, zoon van politieagent Steenbergen, bij de deur met de mededeling dat er misschien toch nog een kans is om onder te duiken. Siegfried haalt het al in bewaring gegeven geld terug van de buren, omdat hij mogelijk voor onderduiken geld nodig heeft. Jan Steenbergen heeft inmiddels de auto van Siegfried en Dina uit de stalling gehaald en terwijl hij de koffers uit de gang in de auto laadt, nemen Siegfried en Dina afscheid van de buren. Ze vertrekken met Jan Steenbergen aan het stuur. Tot de vondst van hun stoffelijke overschotten op 23 en 24 december werd niets meer van Siegfried en Dina vernomen.
Op 24 april 1946 werd er een verhoor gehouden op verzoek van de officier van Justitie te Assen omtrent de moord op het echtpaar Klein. Deze verhoren werden gehouden door onder andere een aantal wachtmeesters van de groep Rijkspolitie Gewest Groningen. Gedurende lange tijd is de moord op het echtpaar Klein gesprek van de dag in Stadskanaal en omgeving. Er wordt druk gespeculeerd over mogelijke daders. Er is echter nooit een officiële dader voor de moord aangewezen
Opmerkelijk is dat op 6 januari 1947 een van de wachtmeesters van de Rijkspolitie schrijft aan Jansje Klein, dochter van Siegfried en Dina: ‘Bij u/jullie heeft de mening postgevat, dat ik mij uit genoemde zaak heb teruggetrokken, dat is niet juist. Nadat ik een dader aan de oppervlakte had gebracht, ben ik er op een nette manier uitgeschoven, dat is wel de juiste waarheid.’En op 18 mei 1947 schrijft hij: ‘Met ingang van 1 september 1946 ben ik ontheven van het verdere onderzoek betreffende de door u bedoelde zaak.’