Skip to content

1e Franklinstraat 2

Biography of David Woude

David van der Woude wordt op 12 juli 1918 in Amsterdam geboren. Zijn ouders vernoemen hem naar zijn grootvader, David Lopes Quiros, die schoenmaker van beroep is. David heeft een oudere zus: Grietje.
In 1930 wordt het huwelijk tussen de ouders van David ontbonden.
In maart 1940 vertrekt David naar Eindhoven om als leerlingschoenmaker in de leer te gaan bij Ebbo Bos. De schoenmakerij is gevestigd aan de 1e Franklinstraat 2. David heeft hier ruim een jaar gewerkt en bewoont er ook een kamer.
Op het moment dat de oorlog uitbreekt zijn de ouders van David al overleden. Zijn moeder, Esther, overlijdt op 19 april 1940. David woonde toen dus net in Eindhoven.
Op 21 mei 1941 verhuist David naar Hillegom en ruim drie maanden later, op 4 september 1941, vestigt hij zich weer in Amsterdam.
David van der Woude wordt op 21 september 1943 vanuit Westerbork naar Auschwitz gedeporteerd. 27 wagons telt de trein die dag. Goed voor 979 mensen. Bij aankomst in Auschwitz, op 24 september 1943, wordt een ongebruikelijk groot aantal van 591 mensen tot het kamp toegelaten.
De andere 388 worden direct vermoord in de gaskamers. David is, ondanks zijn jonge leeftijd, een van die 388.
Ook de zus van David heeft de oorlog niet overleefd.

Media

Photos

Free thanks to your help

This biography is free to read. If you like the Stolpersteine Guide, we would be glad of a small contribution.

Thanks to Martin Schreyer, Claudia Körner, Anett Humboldt, Peter Hein and 6 more.
Support

Stolpersteine nearby

All Stolpersteine in Eindhoven

Sources & Imprint

Stichting 18 September / Struikelstenen Eindhoven

In Eindhoven is het initiatief genomen om de 274 in de tweede wereldoorlog omgebrachte joodse inwoners van de stad te herdenken. Hierbij zullen kleine herdenkingstenen, zogenaamde struikelstenen, geplaatst worden in het trottoir bij de woning waar de slachtoffers woonden. Hierop staat de naam van het slachtoffer, de overlijdensdatum en de naam van het concentratiekamp. Op deze wijze wordt de herinnering aan deze gruwelijke vervolging in de tweede wereldoorlog levend gehouden en geven we de slachtoffers een naam.