Biography of Meijer Hartog and Betje Hartog-de Wit
Meijer Hartog wordt op 13 april 1889 in Eindhoven geboren. Hij is de oudste van zes kinderen van Jonas Hartog en Clara Wertheim. Zijn vader heeft een kruidenierswinkel 'De Kleine Winst' in de Vrijstraat. Later is zijn vader groothandelaar in lompen aan de Willemstraat of het Wilhelminaplein.
Meijer Hartog werkt in de winkel van zijn vader als handelaar in lompen en metalen. Hij trouwt op 10 mei 1917 met Betje de Wit, geboren op 31 mei 1893 in Eindhoven.
Het echtpaar heeft een zoon: Johan, geboren in 1918. Een neef vertelde dat hij elke week een kwartje van zijn oom en tante kreeg als hij op bezoek was.
Het gezin Hartog slaagt erin een onderduikadres te vinden in de oorlog, maar ze worden verraden. Meijer Hartog en Betje Hartog-de Wit worden op 14 augustus 1943 overgebracht naar Kamp Vught. Hun woning aan de Rodenbachlaan is dan al ingericht als het kantoor van de bewaking van de spoorwegen.
Op 15 november 1943 worden Meijer en Betje vanuit Westerbork naar Auschwitz gedeporteerd. Daar zijn Meijer Hartog en Betje Hartog-de Wit op 31 januari 1944 vermoord.
Hun zoon Johan Hartog heeft de oorlog overleefd.
Free thanks to your help
This biography is free to read. If you like the Stolpersteine Guide, we would be glad of a small contribution.
Thanks to Martin Schreyer, Claudia Körner, Anett Humboldt, Peter Hein and 6 more.Stolpersteine nearby
Gerhard Heller60 m
Jacques Albert Monnickendam70 m
Bernard Goedhart80 m
Daniel Banfi110 m
Salomon Meiboom120 m
Andreas van Vlijmen130 m
Sources & Imprint
Stichting 18 September / Struikelstenen Eindhoven
In Eindhoven is het initiatief genomen om de 274 in de tweede wereldoorlog omgebrachte joodse inwoners van de stad te herdenken. Hierbij zullen kleine herdenkingstenen, zogenaamde struikelstenen, geplaatst worden in het trottoir bij de woning waar de slachtoffers woonden. Hierop staat de naam van het slachtoffer, de overlijdensdatum en de naam van het concentratiekamp. Op deze wijze wordt de herinnering aan deze gruwelijke vervolging in de tweede wereldoorlog levend gehouden en geven we de slachtoffers een naam.