Biografie von Joseph Markovits, Katharina Markovits-Weisz und Eva Markovits
Joseph Markovits wordt op 4 september 1907 in Wenen geboren. Zijn vader heeft een café in Wenen. De moeder van Joseph Markovits overlijdt als Joseph vijf jaar oud is. Joseph en zijn twee broers worden ondergebracht in een kindertehuis.
De vader van Joseph hertrouwt maar is vaak ziek. De nieuwe echtgenote moet nu de zorg voor de drie jongens op zich nemen.
Na de 'Anschluss' van Oostenrijk vluchten de twee broers van Joseph naar respectievelijk Shanghai en Zwitserland. Zij overleven de oorlog. Joseph heeft op dat moment al een gezin en woont in Boedapest.
Katharina Weisz wordt op 24 april 1913 in Boedapest geboren. Op 23 december 1934 trouwt zij met Joseph Markovits.
Drie jaar later, op 14 juni 1937, krijgt het stel een dochter: Eva.
Joseph Markovits is met zijn vrouw en dochter vanuit Boedapest naar Eindhoven gekomen. In Eindhoven werkt hij bij Philips. Volgens de gegevens was hij 'gereedschapsmaker'.
Het gezin is op 21 september 1942 vanuit Westerborkts en gedeporteerd naar Auschwitz. Katharina Markovi haar vijfjarige dochter Eva worden daar bij aankomst op 24 september 1942 vermoord. Joseph Markovits wordt bijna vijf maanden na de deportatie, op 31 januari 1943 in Auschwitz vermoord.
Medien
Fotos
Kostenlos dank Ihrer Hilfe
Diese Biografie ist frei zugänglich. Wenn Ihnen der Stolpersteine Guide gefällt, freuen wir uns über einen kleinen Beitrag.
Danke an Martin Schreyer, Claudia Körner, Anett Humboldt, Peter Hein und 6 weitere.Stolpersteine in der Nähe
Nico Andriesse100 m
Adalbert Mayer150 m
Charles de Vries200 m
Jetta Cohen-Kan230 m
Agathe Bock240 m
Meijer Blomhoff250 m
Quellen & Impressum
Stichting 18 September / Struikelstenen Eindhoven
In Eindhoven is het initiatief genomen om de 274 in de tweede wereldoorlog omgebrachte joodse inwoners van de stad te herdenken. Hierbij zullen kleine herdenkingstenen, zogenaamde struikelstenen, geplaatst worden in het trottoir bij de woning waar de slachtoffers woonden. Hierop staat de naam van het slachtoffer, de overlijdensdatum en de naam van het concentratiekamp. Op deze wijze wordt de herinnering aan deze gruwelijke vervolging in de tweede wereldoorlog levend gehouden en geven we de slachtoffers een naam.