Biografie von Nico Andriesse
Nico Andriesse wordt op 18 maart 1914 in Roermond geboren. Hij is de oudste zoon van Henri Andriesse en Annatje Andriesse-Bouman. Het stel heeft nog twee zonen: Bernard en Alfred. Vader Henri is slager van beroep.
Nico werkt als vertegenwoordiger bij de firma Zwanenberg te Oss, een slachterij en vleesverwerkingsbedrijf Hij woont een aantal jaren op een kamer in Amersfoort aan de Sint Anfridusstraat 49.
In 1934 komt hij vanuit Den Haag naar Eindhoven. In 1941 woont Nico Andriesse bij zijn ouders in de Hoogstraat 47a in Eindhoven. Zijn vader biedt joodse reizigers, die op andere adressen niet meer welkom zijn, aan om bij hem thuis een boterham te eten en koffie of thee te drinken.
Nico woont na 1941, tot zijn deportatie, in de Emmastraat 18a in Enschede. Hij wordt op 31 augustus 1942 vanuit Westerbork gedeporteerd. Nico Andriesse is op 28 februari 1943 in Midden-Europa vermoord.
Zijn ouders en zijn broers hebben de oorlog overleefd. Bernard trouwt in 1942 met Rachel Olman, die ook in de Hoogstraat 47a woont. Bernard en Rachel werken bij het Philips-Kommando.
Alfred en zijn ouders hebben ondergedoken gezeten.
Medien
Fotos
Kostenlos dank Ihrer Hilfe
Diese Biografie ist frei zugänglich. Wenn Ihnen der Stolpersteine Guide gefällt, freuen wir uns über einen kleinen Beitrag.
Danke an Martin Schreyer, Claudia Körner, Anett Humboldt, Peter Hein und 6 weitere.Stolpersteine in der Nähe
Eva Markovits100 m
Meijer Blomhoff200 m
Adalbert Mayer210 m
Charles de Vries220 m- Joseph van der Ham240 m
- Isaac Wolf240 m
Quellen & Impressum
Stichting 18 September / Struikelstenen Eindhoven
In Eindhoven is het initiatief genomen om de 274 in de tweede wereldoorlog omgebrachte joodse inwoners van de stad te herdenken. Hierbij zullen kleine herdenkingstenen, zogenaamde struikelstenen, geplaatst worden in het trottoir bij de woning waar de slachtoffers woonden. Hierop staat de naam van het slachtoffer, de overlijdensdatum en de naam van het concentratiekamp. Op deze wijze wordt de herinnering aan deze gruwelijke vervolging in de tweede wereldoorlog levend gehouden en geven we de slachtoffers een naam.