Zum Inhalt springen

Boerhavelaan 50

Biografie von Bernard Hartog und Johan Hartog-de Wit

Bernard (Ben) Hartog wordt op 23 september 1903 in Eindhoven geboren. Hij is de jongste van de zes kinderen van Jonas Hartog en Clara Wertheim. Zijn vader heeft een kruidenierswinkel 'De kleine Winst' in de Vrijstraat
In 1920 zit Ben samen met Frits Philips in de derde klas van de Gemeentelijke HBS.
Hij trouwt met Esther (Eddie) van Bueren. Hun zoon Johan wordt op 26 december 1939 in Eindhoven geboren.
Bernard Hartog werkt als assistent bij Philips. Hij heeft er een groot vertrouwen in dat het bedrijf de daar werkzame joden uit Duitse handen zal houden. Vanuit de Boerhavelaan moet het gezin van de autoriteiten naar de Paradijslaan 38 verhuizen.
Bernard Hartog maakt onderdeel uit van het Philips-Kommando en zit samen met zijn vrouw Esther en zijn zoon Johan in Kamp Vught.
Op 3 juni 1944 volgt deportatie naar het oosten. Negen maanden later, op 28 maart 1945, wordt hij tijdens een dodenmars ergens in Midden-Europa vermoord.
Johan Hartog wordt ook op 3 juni 1944 naar Auschwitz gedeporteerd. Daar wordt hij op 31 december 1944. vijf dagen na zijn vijfde verjaardag, vermoord.
Esther Hartog-van Bueren heeft de oorlog overleefd. Zij wordt uit het concentratiekamp Auschwitz bevrijd. maar haar gezondheid is slecht. Ze overlijdt binnen een week na haar repatriëring op 15 juni 1945 in het Binnenziekenhuis in Eindhoven.

Medien

Fotos

Kostenlos dank Ihrer Hilfe

Diese Biografie ist frei zugänglich. Wenn Ihnen der Stolpersteine Guide gefällt, freuen wir uns über einen kleinen Beitrag.

Danke an Martin Schreyer, Claudia Körner, Anett Humboldt, Peter Hein und 6 weitere.
Unterstützen

Stolpersteine in der Nähe

Alle Stolpersteine in Eindhoven

Quellen & Impressum

Stichting 18 September / Struikelstenen Eindhoven

In Eindhoven is het initiatief genomen om de 274 in de tweede wereldoorlog omgebrachte joodse inwoners van de stad te herdenken. Hierbij zullen kleine herdenkingstenen, zogenaamde struikelstenen, geplaatst worden in het trottoir bij de woning waar de slachtoffers woonden. Hierop staat de naam van het slachtoffer, de overlijdensdatum en de naam van het concentratiekamp. Op deze wijze wordt de herinnering aan deze gruwelijke vervolging in de tweede wereldoorlog levend gehouden en geven we de slachtoffers een naam.