Biographie : Nathan de Vries, Sophia Eva de Vries-Bosman et Abraham de Vries
Nathan de Vries wordt op 3 juni 1897 in Amsterdam geboren. Hij is handelsreiziger van beroep. Op 24 december 1924 trouwt hij met Sophia Eva Bosman, op 25 september 1899 in Rotterdam geboren. Zij is de eigenaar van een huis in de Tuinstraat 5 dat in 1943 onteigend wordt door de autoriteiten en aan een particulier wordt verkocht. Hun zoon, Abraham de Vries, wordt op 4 oktober 1925 in Rotterdam geboren. Het gezin komt in 1929 in de Ventoseflat aan de Mathildelaan 73 wonen.
Abraham, de zoon van Nathan en Sophia, is bakker. In 1942 wordt het gezin door de politie gezocht omdat zij ondergedoken zijn. Ze worden uiteindelijk alle drie opgepakt.
Abraham de Vries komt op 18 september 1943 in Westerbork aan. Drie dagen later wordt hij naar Auschwitz gedeporteerd en daar op 24 september 1943 vermoord. Hij is op dat moment zeventien jaar oud.
Zijn ouders, Sophia en Nathan de Vries, komen pas later, op 12 mei 1944, in Westerbork aan. Sophia de Vries wordt bijna meteen naar Auschwitz gedeporteerd en daar op 22 mei 1944 vermoord.
Haar man Nathan wordt een paar maanden later, op 19 augustus 1944, gedeporteerd naar Auschwitz en daar op 31 augustus 1944 vermoord.
Médias
Photos
Gratuit grâce à votre aide
Cette biographie est en accès libre. Si le Stolpersteine Guide vous plaît, une petite contribution nous ferait plaisir.
Merci à Stefan Christ, Paul Lederer-Déliou, Bernd Sello, David and Anne Rosenfeld et à 11 autres personnes.Stolpersteine à proximité
Hans Tobias< 10 m
Julius Mogendorff50 m
Klara Mallison-Haenflein50 m
Antonia Bettelheim-Kreiter70 m
Andreas van Vlijmen90 m
Abraham Mossel100 m
Sources et mentions légales
Stichting 18 September / Struikelstenen Eindhoven
In Eindhoven is het initiatief genomen om de 274 in de tweede wereldoorlog omgebrachte joodse inwoners van de stad te herdenken. Hierbij zullen kleine herdenkingstenen, zogenaamde struikelstenen, geplaatst worden in het trottoir bij de woning waar de slachtoffers woonden. Hierop staat de naam van het slachtoffer, de overlijdensdatum en de naam van het concentratiekamp. Op deze wijze wordt de herinnering aan deze gruwelijke vervolging in de tweede wereldoorlog levend gehouden en geven we de slachtoffers een naam.