Aller au contenu

Aalsterweg 123

Biographie : Benjamin van Gelder et Esther van Gelder-Montanhes

Benjamin van Gelder is op 20 april 19I11 in Borne geboren. Zijn ouders zijn Eleazer van Gelder en Judith Cohen. Benjamin heeft een oudere broer: Aron.
Benjamin van Gelder is kantoorbediende van beroep en trouwt met Esther Montanhes geboren op 23 augustus 1913 in Amsterdam. Esther is de tweede uit een gezin van zes kinderen.
Benjamin en Esther verhuizen in 1933 vanuit Breda naar Eindhoven. Hier wordt op 2S januari 1942 hun zoontje Eleazer geboren.
Het gezin wordt gevangen gezet in kamp Vught. Benjamin en Esther werken bij het Philips-Kommando. Net als de overige medewerkers worden ze op 3 juni
1944 alsnog naar Auschwitz gedeporteerd.
Benjamin van Gelder wordt op 1 mei 1945 in Extern Kommando Wüstegiersdorf vermoord. Zijn vrouw, Esther van Gelder-Montanhes, komt na een vreselijke dodenmars in 1uli 1945 aan in Eindhoven. Zij is doodziek en overlijdt enkele dagen na haar terugkeer in het St Joseph ziekenhuis.
Hun zoontje Eleazer overleeft Auschwitz wel.
De vader van Benjamin, Eleazer, is in januari 1942, bij hun in komen wonen, maar wordt al op 20 september 1942 vanuit Westerbork naar Auschwitz gedeporteerd en daar bij aankomst op 23 september 1942 vermoord. Voor hem zal in Meppel een struikelsteen worden geplaatst

Médias

Photos

Gratuit grâce à votre aide

Cette biographie est en accès libre. Si le Stolpersteine Guide vous plaît, une petite contribution nous ferait plaisir.

Merci à Stefan Christ, Paul Lederer-Déliou, Bernd Sello, David and Anne Rosenfeld et à 11 autres personnes.
Soutenir

Stolpersteine à proximité

Tous les Stolpersteine à Eindhoven

Sources et mentions légales

Stichting 18 September / Struikelstenen Eindhoven

In Eindhoven is het initiatief genomen om de 274 in de tweede wereldoorlog omgebrachte joodse inwoners van de stad te herdenken. Hierbij zullen kleine herdenkingstenen, zogenaamde struikelstenen, geplaatst worden in het trottoir bij de woning waar de slachtoffers woonden. Hierop staat de naam van het slachtoffer, de overlijdensdatum en de naam van het concentratiekamp. Op deze wijze wordt de herinnering aan deze gruwelijke vervolging in de tweede wereldoorlog levend gehouden en geven we de slachtoffers een naam.