Biographie : Maurice Cahn et Emma Cahn-van Dam
Herman Cahn trouwt op 10 november 1921 met Emma van Dam. Zij is op 11 september 1897 in Eindhoven geboren. Ze is de jongste uit een gezin met twaalf kinderen.
Waarschijnlijk zijn ze na hun huwelijk naar Maasticht verhuisd, want daar wordt op 16 maart 1923 hun zoon geboren. Ze noemen hem Maurice. Later verhuist het gezin naar Amsterdam. In 1930 sterft Herman Cahn op 36-jarige leeftijd.
Op 16 maart 1932, verhuist de weduwe Emma Cahn-van Dam samen met haar zoon terug naar haar geboortestad. Moeder en zoon vestigen zich aan de Smalle Haven 8.
Als de oorlog uitbreekt moeten moeder en zoon van de autoriteiten bij de familie Cohn in de Mauritsstraat 42 gaan inwonen. Ze werken daarna alle twee bij het Philips-Kommando, maar worden samen met de andere Philips-Kommando medewerkers op 3 juni 1944 naar Auschwitz gedeporteerd.
Wanneer het Philips-Kommando naar Reichenbach gebracht wordt om daar bij Telefunken en Hagenuk te werken, blijven Emma en Maurice in Auschwitz achter. Volgens een ooggetuigenbericht lag Maurice op sterven en was Emma ernstig verzwakt.
Maurice Cahn wordt op 31 oktober 1944 in Auschwitz vermoord. Zijn moeder Emma Cahn-van Dam wordt op 31 december 1944 in Auschwitz vermoord.
Médias
Photos
Gratuit grâce à votre aide
Cette biographie est en accès libre. Si le Stolpersteine Guide vous plaît, une petite contribution nous ferait plaisir.
Merci à Stefan Christ, Paul Lederer-Déliou, Bernd Sello, David and Anne Rosenfeld et à 11 autres personnes.Stolpersteine à proximité
Mietje Koppens-de Wit60 m
Walter Loewenstein100 m
Meijer van Boele120 m
Lydia Amalia Slager-Jacobs240 m
Max Loewenstein320 m
Mozes Klerk330 m
Sources et mentions légales
Stichting 18 September / Struikelstenen Eindhoven
In Eindhoven is het initiatief genomen om de 274 in de tweede wereldoorlog omgebrachte joodse inwoners van de stad te herdenken. Hierbij zullen kleine herdenkingstenen, zogenaamde struikelstenen, geplaatst worden in het trottoir bij de woning waar de slachtoffers woonden. Hierop staat de naam van het slachtoffer, de overlijdensdatum en de naam van het concentratiekamp. Op deze wijze wordt de herinnering aan deze gruwelijke vervolging in de tweede wereldoorlog levend gehouden en geven we de slachtoffers een naam.